همسفر

کاش که ما را همه دم یار بود

                                    سینه ی ما را عطشی باز بود

کاش که لعل لب تو ساز بود

                                      چشم تو می نابم بود

سلام

هم به قدیمی های آشنا و همی آشنا های جدید

مدتی بود دگر حوصله ای نبود هر چند حوصله ای بود دگر روی بازگشتی نبود

آمدن آغاز کنم

گمشده ایی را شاید بیابم

                                                                                  و دیگر همه چیز

مشاهده یادداشت خصوصی

آیات‌ متعددی‌ از قرآن‌ کریم‌ دلالت‌ بر وجود عالمی‌ متوسط‌ میان‌دنیا و قیامت‌ می‌کند که‌ انسان‌ بعد از حیات‌ دنیوی‌ در آن‌ قرار گرفته‌ ومتنعم‌ یا معذب‌ است‌. نظام‌ برزخ‌ از دیدگاه‌ قرآن‌ در مسیر انسان‌به‌سوی‌ لقای‌ رب‌ و قیامت‌ قرار گرفته‌ و انسان‌ باید آن‌ را پشت‌ سر بگذارد.

سلام بر دوستان

از کربالای امروز چه خبر؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

و دیگر هیچ؟؟؟؟؟؟؟

ایام سوگواری بر همه تسلیت

یا اهل العالم قتل حسین بکربلا عطشانا

یا عباس

یا اهل العالم قتل حسین بکربلا عطشانا

یا اهل العالم قتل حسین بکربلا عطشانا

یا اهل العالم قتل حسین بکربلا عطشانا

یا اهل العالم قتل حسین بکربلا عطشانا

یا اهل العالم قتل حسین بکربلا عطشانا

خادم حسین (ع) محمد لطف آبادی 

بزرگترین عید شیعیان بعد از مبعث عید غدیر خم است

شیعیان عیدتان مبارک

یا علی   یا علی یا علی    یا علی یا علی    یا علی یا علی

یا علی

فدای تو مولا.... 

خیلی وقت بود نبودم

و باز هم نیستم

و این قافلی عمر

و 

 که خیام آمد و من را رها کرد .....

سلام به همه دوستای گل

با تاخیر ٢۴ ساعته عید و تبرک میگم

البته  برای دوستای هندی و عراقی امروز عید فطر بود

متن قشنگی از یه دوست گرامی

شب قدر است و من قدری ندارم
چه سازم توشه قبری ندارم
مبادا لیلة القدرت سر آید
گنه بر ناله ام افزونتر آید
مبادا ماه تو پایان پذیرد
ولی این بنده ات سامان نگیرد

http://ashnayeghadimi.persianblog.ir/

مناجات حضرت امیر در مسجد کوفه 

عکس های مسجد کوفه

اَللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ الْأَمَانَ یَوْمَ لاَ یَنْفَعُ مَالٌ وَ لاَ بَنُونَ إِلاَّ مَنْ أَتَى اللَّهَ بِقَلْبٍ سَلِیمٍ‏
وَ أَسْأَلُکَ الْأَمَانَ یَوْمَ یَعَضُّ الظَّالِمُ عَلَى یَدَیْهِ یَقُولُ یَا لَیْتَنِی اتَّخَذْتُ مَعَ الرَّسُولِ سَبِیلاً
وَ أَسْأَلُکَ الْأَمَانَ یَوْمَ یُعْرَفُ الْمُجْرِمُونَ بِسِیمَاهُمْ فَیُؤْخَذُ بِالنَّوَاصِی وَ الْأَقْدَامِ‏
وَ أَسْأَلُکَ الْأَمَانَ یَوْمَ لاَ یَجْزِی وَالِدٌ عَنْ وَلَدِهِ وَ لاَ مَوْلُودٌ هُوَ جَازٍ عَنْ وَالِدِهِ شَیْئًا إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌ‏
وَ أَسْأَلُکَ الْأَمَانَ یَوْمَ لاَ یَنْفَعُ الظَّالِمِینَ مَعْذِرَتُهُمْ وَ لَهُمُ اللَّعْنَةُ وَ لَهُمْ سُوءُ الدَّارِ
وَ أَسْأَلُکَ الْأَمَانَ یَوْمَ لاَ تَمْلِکُ نَفْسٌ لِنَفْسٍ شَیْئًا وَ الْأَمْرُ یَوْمَئِذٍ لِلَّهِ‏
وَ أَسْأَلُکَ الْأَمَانَ یَوْمَ یَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ أَخِیهِ وَ أُمِّهِ وَ أَبِیهِ وَ صَاحِبَتِهِ وَ بَنِیهِ‏
لِکُلِّ امْرِى‏ءٍ مِنْهُمْ یَوْمَئِذٍ شَأْنٌ یُغْنِیهِ‏
وَ أَسْأَلُکَ الْأَمَانَ یَوْمَ یَوَدُّ الْمُجْرِمُ لَوْ یَفْتَدِی مِنْ عَذَابِ یَوْمِئِذٍ بِبَنِیهِ وَ صَاحِبَتِهِ وَ أَخِیهِ‏
وَ فَصِیلَتِهِ الَّتِی تُؤْوِیهِ وَ مَنْ فِی الْأَرْضِ جَمِیعاً ثُمَّ یُنْجِیهِ کَلاَّ إِنَّهَا لَظَى نَزَّاعَةً لِلشَّوَى‏

مَوْلاَیَ یَا مَوْلاَیَ أَنْتَ الْمَوْلَى وَ أَنَا الْعَبْدُ وَ هَلْ یَرْحَمُ الْعَبْدَ إِلاَّ الْمَوْلَى‏
مَوْلاَیَ یَا مَوْلاَیَ أَنْتَ الْمَالِکُ وَ أَنَا الْمَمْلُوکُ وَ هَلْ یَرْحَمُ الْمَمْلُوکَ إِلاَّ الْمَالِکُ‏
مَوْلاَیَ یَا مَوْلاَیَ أَنْتَ الْعَزِیزُ وَ أَنَا الذَّلِیلُ وَ هَلْ یَرْحَمُ الذَّلِیلَ إِلاَّ الْعَزِیزُ
مَوْلاَیَ یَا مَوْلاَیَ أَنْتَ الْخَالِقُ وَ أَنَا الْمَخْلُوقُ وَ هَلْ یَرْحَمُ الْمَخْلُوقَ إِلاَّ الْخَالِقُ‏
مَوْلاَیَ یَا مَوْلاَیَ أَنْتَ الْعَظِیمُ وَ أَنَا الْحَقِیرُ وَ هَلْ یَرْحَمُ الْحَقِیرَ إِلاَّ الْعَظِیمُ‏
مَوْلاَیَ یَا مَوْلاَیَ أَنْتَ الْقَوِیُّ وَ أَنَا الضَّعِیفُ وَ هَلْ یَرْحَمُ الضَّعِیفَ إِلاَّ الْقَوِیُ‏
مَوْلاَیَ یَا مَوْلاَیَ أَنْتَ الْغَنِیُّ وَ أَنَا الْفَقِیرُ وَ هَلْ یَرْحَمُ الْفَقِیرَ إِلاَّ الْغَنِیُ‏
مَوْلاَیَ یَا مَوْلاَیَ أَنْتَ الْمُعْطِی وَ أَنَا السَّائِلُ وَ هَلْ یَرْحَمُ السَّائِلَ إِلاَّ الْمُعْطِی‏
مَوْلاَیَ یَا مَوْلاَیَ أَنْتَ الْحَیُّ وَ أَنَا الْمَیِّتُ وَ هَلْ یَرْحَمُ الْمَیِّتَ إِلاَّ الْحَیُ‏
مَوْلاَیَ یَا مَوْلاَیَ أَنْتَ الْبَاقِی وَ أَنَا الْفَانِی وَ هَلْ یَرْحَمُ الْفَانِیَ إِلاَّ الْبَاقِی‏
مَوْلاَیَ یَا مَوْلاَیَ أَنْتَ الدَّائِمُ وَ أَنَا الزَّائِلُ وَ هَلْ یَرْحَمُ الزَّائِلَ إِلاَّ الدَّائِمُ‏
مَوْلاَیَ یَا مَوْلاَیَ أَنْتَ الرَّازِقُ وَ أَنَا الْمَرْزُوقُ وَ هَلْ یَرْحَمُ الْمَرْزُوقَ إِلاَّ الرَّازِقُ‏
مَوْلاَیَ یَا مَوْلاَیَ أَنْتَ الْجَوَادُ وَ أَنَا الْبَخِیلُ وَ هَلْ یَرْحَمُ الْبَخِیلَ إِلاَّ الْجَوَادُ
مَوْلاَیَ یَا مَوْلاَیَ أَنْتَ الْمُعَافِی وَ أَنَا الْمُبْتَلَى وَ هَلْ یَرْحَمُ الْمُبْتَلَى إِلاَّ الْمُعَافِی‏
مَوْلاَیَ یَا مَوْلاَیَ أَنْتَ الْکَبِیرُ وَ أَنَا الصَّغِیرُ وَ هَلْ یَرْحَمُ الصَّغِیرَ إِلاَّ الْکَبِیرُ
مَوْلاَیَ یَا مَوْلاَیَ أَنْتَ الْهَادِی وَ أَنَا الضَّالُّ وَ هَلْ یَرْحَمُ الضَّالَّ إِلاَّ الْهَادِی‏
مَوْلاَیَ یَا مَوْلاَیَ أَنْتَ الرَّحْمَنُ وَ أَنَا الْمَرْحُومُ وَ هَلْ یَرْحَمُ الْمَرْحُومَ إِلاَّ الرَّحْمَنُ‏
مَوْلاَیَ یَا مَوْلاَیَ أَنْتَ السُّلْطَانُ وَ أَنَا الْمُمْتَحَنُ وَ هَلْ یَرْحَمُ الْمُمْتَحَنَ إِلاَّ السُّلْطَانُ‏
مَوْلاَیَ یَا مَوْلاَیَ أَنْتَ الدَّلِیلُ وَ أَنَا الْمُتَحَیِّرُ وَ هَلْ یَرْحَمُ الْمُتَحَیِّرَ إِلاَّ الدَّلِیلُ‏
مَوْلاَیَ یَا مَوْلاَیَ أَنْتَ الْغَفُورُ وَ أَنَا الْمُذْنِبُ وَ هَلْ یَرْحَمُ الْمُذْنِبَ إِلاَّ الْغَفُورُ
مَوْلاَیَ یَا مَوْلاَیَ أَنْتَ الْغَالِبُ وَ أَنَا الْمَغْلُوبُ وَ هَلْ یَرْحَمُ الْمَغْلُوبَ إِلاَّ الْغَالِبُ‏
مَوْلاَیَ یَا مَوْلاَیَ أَنْتَ الرَّبُّ وَ أَنَا الْمَرْبُوبُ وَ هَلْ یَرْحَمُ الْمَرْبُوبَ إِلاَّ الرَّبُ‏
مَوْلاَیَ یَا مَوْلاَیَ أَنْتَ الْمُتَکَبِّرُ وَ أَنَا الْخَاشِعُ وَ هَلْ یَرْحَمُ الْخَاشِعَ إِلاَّ الْمُتَکَبِّرُ
مَوْلاَیَ یَا مَوْلاَیَ ارْحَمْنِی بِرَحْمَتِکَ وَ ارْضَ عَنِّی بِجُودِکَ وَ کَرَمِکَ وَ فَضْلِکَ‏
یَا ذَا الْجُودِ وَ الْإِحْسَانِ وَ الطَّوْلِ وَ الاِمْتِنَانِ بِرَحْمَتِکَ یَا اَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ‏. 

این عکس از برج نگهبانی عباس آباد

این هم از استخر و عمارت

ای زمانیه که عمارت به زیر آب میره

وهمینطور این

این هم عکسی از چند سال قبل از بین جنگل های عباس آباد

امید وارم خوشتون اومده باشه

البته یه عکس هم از کاخ صفی آباد براتو ن ای پایین میزارم

با تشکر لطف آبادی

گفنه بودم که عکس هایی از عباس آباد براتون بزارم

این عکس از جاده عباس اباد می باشد به سمت عمارت

خواجه شمس‌الدین محمد بن محمد، حافظ شیرازی یکی از بزرگ‌ترین شاعران نغزگوی ایران و از گویندگان بزرگ جهان است که در اشعارش به حافظ تخلص می نموده است. در غالب مآخذ نام پدرش را بهاالدین نوشته‌اند و ممکن است بهاالدین علی‌الرسم لقب او نیز باشد.

محمد گل‌اندام نخستین کسی که دیوان حافظ جمع آوری کرده، دوست و هم درس او، نام و عناوین وی را چنین آورده است: 

تذکره نویسان نوشته اند که نیاکان در کوهپایه های اصفهان زندگی می کرده اند و نیای او در روزگار حکومت اتابکان سلغری از آن جا به شیراز آمده و در همان شهر متولد شده است و نیز نوشته اند که پدرش بها الدین محمد به شغل بازرگانی مشغول بوده است مادرش از اهل کازرون بوده و خانه ی ایشان در دروازه ی کازرون شیراز واقع بوده است. بعد از مرگ پدر با مادر ش در شیراز با تنگدستی زندگی می کرد به همین سبب همین که حافظ، به مرحله ی تمیز رسید در نانوایی محله به خمیرگیری مشغول شد. تا آن که عشق به تحصیل کمالات او را  به مکتب خانه کشید و با علاقه به کسب کمالات پرداخت و در دو رشته علوم شرعی و ادبی کار نمود. و به تحقیق و تفحص در کتاب های مهم دینی و ادبی ازقبیل کشاف زمخشری و مطامع الانظار قاضی بیضاوی و مفتاح العلوم سکاکی و امثال آن ها پرداخت و در خدمت استادش قوام الدین قرآن را با توجه به قرائت های  چهارده گانه حفظ نمود.

 برای ادامه مطلب به آدرس زیر بروید

http://adababad.mihanblog.com/Post-31.ASPX

با تشکر لطفآبادی